Theaterbezoeken

De gehoornden, het Paleis

1. Voortekens: Wat is de titel van het stuk? Wat betekent die? Wat zegt die over de thematiek?

De titel van het stuk is ‘De gehoornden’. Dat komt van het gezegde ‘iemand de hoorns opzetten’. Dat wil zeggen dat men iemand ontrouw is of zijn vrouw verleid. De man in kwestie die dus bedrogen wordt, noemt men ook wel een hoorndrager. Dit zegt ook meteen waar het stuk over gaat. Bruno is in dit stuk de hoorndrager. Hij vertrouwd zijn vrouw Stella voor geen haar, hoewel zij alles doet wat hij zegt. Stella is afhankelijk van Bruno. Maar Bruno krijgt steeds meer vreemde gedachten. Hij is jaloers, hij denkt dat Stella hem bedriegt. Dit is de rode draad doorheen het stuk. Jaloezie is de thematiek van het stuk. Door jaloezie is Bruno niet meer te stoppen en slaan zijn stoppen door. Het theatergezelschap heeft een hele tijd rond het thema jaloezie gewerkt. Voor dit stuk hebben ze zich gebaseerd op Café Muller van Pina Bausch en Othello van Shakespeare, uitgevoerd door theatergezelschap Laika. In deze stukken komt jaloezie ook heel sterk naar voor.

2.Thematiek: Welk hoofdconflict wordt er uitgewerkt? Tussen wie speelt dat conflict zich af?

Bruno en Stella zijn een koppel. Stella volgt Bruno in alles wat hij zegt en doet. Maar Bruno krijgt meer en meer waanbeelden en denkt dat Stella hem bedriegt of wil bedriegen. Uiteindelijk zal hij Stella verplichten om hem te bedriegen met iemand anders zodat hij zeker weet dat ze het gedaan heeft. Hij is constant jaloers, want hij denkt dat alle andere mannen zijn Stella willen. Hoewel Stella niet eens zonder Bruno kan. Het hoofdconflict is dus jaloezie. De jaloezie van Bruno drijft hem tot waanzin. Eerst wil hij zijn Stella beschermen en weghouden van andere mannen. Maar na een tijdje begint hij zich te verbeelden dat Stella dit zelf wil, of al heeft gedaan. Die twijfel maakt Bruno nog gekker en hij begint van alles uit te proberen. Eerst probeert hij haar erin te luizen, maar zijn vrouw heeft natuurlijk niets gedaan, dus kan ze er niet ingeluisd worden. Uiteindelijk bedenkt hij iets wat zijn twijfels kan wegnemen en dat hij het zeker weet. Hij gebiedt Stella hem te bedriegen met een andere man. Die andere man ziet er geen probleem in, maar Stella wil eerst niet. Maar Bruno is zo krankzinnig geworden door jaloezie dat Stella niet anders meer kan of durft. Zo vindt Bruno toch een beetje gemoedsrust. Nu weet hij het dat ze het heeft gedaan, maar het was met zijn toestemming. Dus verminderen de twijfel en jaloezie weer een beetje.

3. Opvoeringstekens: Hoe maken de proxemiek en gestiek de onderlinge verhoudingen zichtbaar?

Eerst zit iedereen apart ergens in de ruimte, maar wel allemaal aan de buitenkant van de scène. Ze hebben op het eerste zicht niets met elkaar te maken. Ze gedragen zich afstandelijk tegenover elkaar en lijken allemaal op iets te wachten. Ze houden zich bezig met kleine handelingen. De ene gaat koffie halen, de ander leest een krant,… Tot op een gegeven moment Bruno rechtstaat en begint te spreken, hij zet het stuk in. Al gauw komt Stella ten tonele en snel blijkt dat Bruno en Stella, man en vrouw zijn. Eerst is Bruno poeslief tegen zijn Stella, hij ziet haar enorm graag en ze staan dan ook vrij dicht bij elkaar vaak. Hij streelt en kust haar, kortom zoals een verliefd stelletje doet. Af en toe passeert er eens een man bij Bruno en Stella. Ze komen langs bij hen om een paar kleine dingen te vragen. Maar steeds wanneer er weer iemand langskomt begint Bruno achterdochtig te worden. Hij denkt dat de mannen voor Stella komen. Hoe langer het stuk duurt hoe afstandelijker hij wordt tegenover Stella. Hij denkt dat zij hem bedriegt. De mannen die rondom de scène staan blijven het hele stuk zwijgen, tenzij ze naar voor treden en dus langskomen bij Bruno en Stella. Bruno is na een tijdje helemaal het noorden kwijt en dit merk je ook aan de manier waarop hij gesticuleerd. Hij maakt grote gebaren, zwaait veel met zijn armen en smijt dingen in het rond. Terwijl Stella heel het stuk lang, braaf en ineengedoken blijft. Doordat ze zich zo schuchter voordoet krijg je ook de indruk dat het een heel brave vrouw is en heel afhankelijk is van Bruno. Op het einde als Bruno zich terug een beetje normaal kan gedragen is hij terug veel liever voor ‘zijn’ Stella. Hij pakt haar weer meer vast, net zoals in het begin.

4. Evaluatie: Wat vind je van de voorstelling in zijn geheel? Geef een genuanceerd en onderbouwd antwoord.

In het begin kon ik er niet goed aan uit. Die mannen die niets deden en gewoon rondom de scène stonden. Ik dacht eerst dat ze vanuit die posities met elkaar gingen interageren. Maar toen Bruno meer naar voor trad, begon ik het stilaan beter door te hebben. Hij en Stella waren de personen waar het om ging. De andere waren dan de buitenstaanders. Toen het stuk eenmaal goed bezig was moest je goed je aandacht erbij houden. Soms ging het danig snel dat wanneer je even niet oplette veel gemist had. Dit vond ik een sterk stukje acteerwerk van Rik Verheye. Het thema jaloezie is voor mij goed in het stuk ingewerkt. Vooral wat jaloezie met een mens kan doen. Hoe Bruno helemaal de controle verliest is goed geacteerd. Ook het acteerwerk van Stella is voor goed gedaan. Stella werd gespeeld door een man. Ook de setting op de scène was in orde voor mij. je zag een duidelijke scheiding tussen de plaatsen van de verschillende personen. Elke buitenstaander had zo zijn eigen plekje. Er is één ding waar ik niet zo goed aan uit kon. Dat was namelijk het gebruik op het einde van al die duiven. Bruno had namelijk een vriend, huisdier, en dat was een duif. Maar op het einde wordt er een kast opengedaan die vol met duiven zit. Hier zie ik de link met stuk niet echt in.

 

Ans en Wilma gestrand, Het Paleis

1. Voortekens: Ken je het theatergezelschap? Welke reputatie geniet het? Wie is de regisseur?

Het theatergezelschap is Het Paleis. Het Paleis is wel een vrij gekend gezelschap. Ik had er wel eens van gehoord en ik had er ook al eens geweest voor andere theaterstukken. Het Paleis heeft een goede reputatie volgens mij. De stukken die ze brengen zijn kwalitatief goed en ook variërend. Ze brengen stukken voor alle leeftijden. Neem nu dit stuk. Ans en Wilma gestrand is een theaterstuk voor alle leeftijden vanaf 6+. Bij de voorstelling kreeg je een boekje over de voorstelling en met extra informatie. Hierin zeggen de twee toneelspeelsters dat het stuk de kinderen in het stuk worden mee getrokken. Door de kinderlijke ruzies die ze maken, en de volwassenen zien van bovenaf hoe stom en kinderlijk het is als twee volwassen dames over de meest belachelijke dingen ruziën. De regie werd door de twee toneelspeelsters zelf gedaan. Ariane en Alice moesten een vervolg maken op Ans en Wilma. En daar zijn ze volgens mij goed in geslaagd.

2. Thematiek: Waar gaat het stuk over? Moet je die thematiek zelf achterhalen of wordt de boodschap expliciet verwoord?

Het stuk gaat over twee nette stadsdames die een cruise willen doen maar uiteindelijk stranden op een eiland. Eerst zijn ze er positief over omdat ze het eiland mooi vinden. Maar later, als ze niets te doen hebben op dat eiland, beginnen ze over pietluttige dingen ruzie te maken en te zeuren. Ze voeren talloze zinloze conversaties en stellen onnozele vragen aan elkaar. Het is wel duidelijk dat het stuk ook voor kinderen gemaakt is. Want het wordt nooit echt moeilijk om te volgen. Het is eerder komisch waar zowel kinderen als volwassenen goed mee kunnen lachen. De thematiek wordt niet echt verwoord maar is wel duidelijk aanwezig. De dames snappen in het begin niet echt de ernst van de situatie. Ze lijken het leuk te vinden tot zich allerlei kleine en later grote problemen voor doen.

3. Opvoeringstekens: Op welke locaties speelt het stuk zich af? Hoe vinden de locatiewisselingen plaats?

Op het podium hebben ze een soort eilandje gemaakt, en daar rond is het water. Schuin achter het ‘eiland’ is er nog een verhoogd stuk podium waar de muzikanten zich bevinden. Het hele stuk speelt zich af op dat stukje eiland. Ze veranderen niet van locatie want ze blijven vast steken op dat eiland, ze kunnen daar niet weg. Maar doorheen het stuk is er wel sprake van plaats verdeling. Door de zoveelste kleine ruzie, besluiten ze het eiland in twee gelijke delen te verdelen. Ieder heeft zo zijn eigen stuk eiland, waar de ander niet zomaar op mag. Maar zelfs daarover beginnen ze dan te zoals kleine kinderen te discussiëren. De een legt de lijn op het hoekje iets verder zodat zij meer heeft, waarop de ander dan weer de lijn verlegd naar de andere kant.

4. Evaluatie: Spreekt de thematiek je aan?

De thematiek is vrij simpel volgens mij. Het thema spreekt me enigszins wel aan omdat het vooral komisch is. Ik zal me niet kunnen inleven in deze thematiek, maar ik vond deze theatervoorstelling wel goed. Hier kon je echt ontspannen naar komen kijken zonder echt veel te moeten nadenken. Leuk gebracht en goed geacteerd. De twee dames hun Nederlandse accent maakt het alleen maar beter. Omdat ze daardoor hier in België toch wel grappiger klinken. Maar verder raakt het thema me niet. Misschien later, dat ik ooit in een situatie terecht kom waar ik de ernst niet van inzie. Maar op dit moment kan ik me niet vereenzelvigen met het thema.